TREILER

Το παρόν Ιστολόγιο έχει σκοπό να περισώσει & να προβάλλει τη ρουμελιώτικη ιστοριολαογραφία -

Παρασκευή, 19 Ιανουαρίου 2018

"Η Έπαυλη του Γκρίνμπεργκ"



«Η Έπαυλη του Γκρίνμπεργκ»

Κάθε φορά που πέφτει στην αντίληψή μου κάποιο βιβλίο γνωστού μου η χαρά μου είναι μεγάλη κι ακόμα μεγαλύτερη όταν αυτό προέρχεται από τα «δικά» μας παιδιά, τη νεολαία μας.
«Η Έπαυλη του Γκρίνμπεργκ» είναι ένα φανταστικό πολυσέλιδο μυθιστόρημα που περιήλθε πρόσφατα στα χέρια μου. Συγγραφέας του είναι η χαρισματική Μαρία  Ευθυμίου, πτυχιούχος ψυχολόγος του Πανεπιστημίου Hertford-shire που παράλληλα ασχολείται με τη συγγραφή εφηβικών μυθιστορημάτων φαντασίας. Τα χόμπι της αφορούν στον καλλιτεχνικό χώρο, περιλαμβάνοντας χορό, φωνητική, θέατρο, αλλά κυρίως συγγραφή. Από μικρή ηλικία την τραβούσε ο κόσμος του φανταστικού και το πρώτο της μυθιστόρημα το ολοκλήρωσε σε ηλικία δεκατριών ετών. «Η Έπαυλη του Γκρίνμπεργκ» ήρθε αρκετά χρόνια αργότερα και στο μεσοδιάστημα ο υπολογιστής της γέμισε με ιδέες και αποσπάσματα από βιβλία που τα δουλεύει αλλά τακτά χρονικά διαστήματα. Είναι κόρη του Ιωάννη Ευθυμίου, αστυνομικού από τον Τυμφρηστό και της χωριανής μας Ελένης Θεοδοσοπούλου, καθηγήτριας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Η δαιδαλώδης πλοκή και τα δυνατά ανθρώπινα συναισθήματα που αποπνέει το μυθιστόρημα συναρπάζουν τον κάθε αναγνώστη και ταυτόχρονα τον νουθετούν με παιδαγωγικά και ψυχολογικά διδάγματα, που αβίαστα ξεπηδούν κατά την ανάγνωσή του.
Εκφράζουμε θερμά συγχαρητήρια από καρδιάς στη συγγραφέα, ευελπιστώντας πως η νεολαία μας, με την πολύπλευρη μόρφωσή της και τα πάμπολλα πνευματικά της εφόδια, θα συμβάλλει τα μέγιστα ώστε η πολύπαθη πατρίδα μας να ανακάμψει τάχιστα από την οικονομική, πνευματική και ηθική κατάπτωση που περιήλθε τα τελευταία χρόνια κυρίως λόγω της παγκοσμιοποίησης.
Ευχόμαστε το βιβλίο να έχει καλό ταξίδι στον απέραντο και υπέροχο ωκεανό της γνώσης!

Τάκης Ευθυμίου

Πέμπτη, 18 Ιανουαρίου 2018

Βελούχι Μαγεία



Βελούχι Μαγεία!
Το χειμωνιάτικο βελούχι με το φιλόσοφό του, όπως φαίνεται από τα παρατυμφρήστια 
χωριά, ανατολικά του Βελουχιού.  Αφιερώνεται στον αγαπητό "Ευρυτάνα Ιχνηλάτη".

Φωτο: Ηλίας Προβόπουλος, δημοσιογράφος
Επιλογή - Ανάρτηση: Τάκης Ευθυμίου

Δρακοκάρκαρος

 


Δρακοκάρκαρος
[Του αείμνηστου λαογράφου Ζάχου Ξηροτύρη]
  Εκεί ψηλά στον Παρνασσό κοντά στο καταφύγιο υπάρχει ένας φοβερός Κάρκαρος που το όνομά του είναι Δρακοκάρκαρος. Εκεί έβγαινε το θεριό αυτό με μορφή κριαριού και άλλοτε τράγου.
 Αυτό το δαιμονικό ο Ντεβέτσικας παρουσιάζεται συνήθως το καταμεσήμερο, αλλά και σε άλλες ώρες με μορφή κριαριού ή τράγου και βατεύει το κοπάδι είτε προβατοκόπαδο είτε γιδοπρόβατο είναι.
Έχει δε και μια ειδική προτίμηση, προτιμάει να βατεύει το ίδιο κοπάδι και με το πάτημά του το γιδοπρόβατο παρουσιάζει ένα μελάνιασμα στη γέννα του, αιμορραγεί και σε μια δυο μέρες ψοφάει.
Για αντίδοτο οι τσοπάνηδες βρήκαν τούτο το αντίδοτο. Πριν εγκαταλείψουν τα χειμαδιά παίρνουν τον παπά και κάνουν μια διάβαση - αγιασμό και έπειτα κάπνιζαν το κοπάδι τους με βασιλικό της γιορτής του Σταυρού, αλλά και με μαύρο μπαρούτι και τότε ο Ντεβέτσικας δεν πλησιάζει το κοπάδι.
Τελικά το σωτήριο φάρμακο το βρήκε ένας τσοπάνης και να τι ήταν, εκεί στον Κάρκαρο που πετούσαν τα βατεμένα πρόβατα που ψοφούσαν, να πετάξουν κι ένα ζωντανό πρόβατο. Έτσι κι έγινε και από τότε δεν ξαναφάνηκε Ντεβέτσικας.
Πηγή: «Νυκτιπλανή Πνεύματα», βιβλίο του Ζάχου Ν. Ξηροτύρη
Επιμέλεια-Ανάρτηση: Τάκης Ευθυμίου

Σχεδιάγραμμα Μπεκής


Σχεδιάγραμμα της Μπεκής, σημερινός Σταυρός Λαμίας, που επιμελήθηκε ο εικαστικός Μπάμπης Τσέλος, ύστερα από πληροφορίες του Γιάννη Μακρή. Ενδιαφέροντα και σπάνια στοιχεία για την ιστορία της Μπεκής παραθέτει στην εφημερίδα «Η Φωνή του Σταυρού» αρ, φύλλου 38 ο Γιάννης Μακρής. Καλοδιάβαστη!
Επιλογή-Επιμέλεια-Ανάρτηση: Τάκης Ευθυμίου

Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2018

"Κορύκειον Άντρο"



"Κορύκειον Άντρο" στον Παρνασσό 

Το Κoρύκειον Άντρο στον Παρνασσό είναι ονομαστό, όχι μόνο στο μύθο, αλλά στον κόσμο της αρχαιότητας και τους συγγραφείς του. Ο Παυσανίας που το επισκέφθηκε τον 1ο αιώνα μ.Χ., αναφέρει ότι είναι το πιο αξιόλογο απ’ όλα τα σπήλαια που είδε. Χοντροί σταλαχτίτες κρέμονται από την οροφή του, που μοιάζουν με κώρυκες (δερμάτινο ταγάρι, ασκί). Βαδίζοντας προς το βάθος του σπηλαίου, το πλήθος των σταλαχτιτών και σταλαγμιτών δημιουργεί ένα δάσος με έργα “αφηρημένης τέχνης”. Στο χώρο αυτό εικάζεται ότι υπήρχε και μαντείο σε προϊστορικούς χρόνους, λόγω των πολλών αστράγαλων που βρέθηκαν με τις ανασκαφές. Οι αρχαίοι πίστευαν πως μέσα από τις σπηλιές υπήρχε ο δρόμος που μπορούσε κανείς να επικοινωνήσει με τον Άδη.
Κοντά στη σπηλιά αυτή, στη δυτική της πλευρά, βρέθηκαν τα ερείπια από το τείχος της αρχαίας πόλης Λυκώρειας.
Εκεί κρυβόταν (1821 -1823) ο Οδυσσέας Ανδρούτσος με την οικογένειά του και το χρησιμοποιούσε ως ορμητήριο για τις επιθέσεις του εναντίον των Τούρκων. Η θέση της σπηλιάς (1.420 μ. Υψόμετρο) και η στενή κι απότομη είσοδός της την έκαναν καταφύγιο δυσκολοπλησίαστο και κατάλληλο για τους επαναστάτες. Όταν ο Ανδρούτσος απουσίαζε, τη σπηλιά φύλαγε ο άντρας της αδερφής του, ο Άγγλος Τρέλονι.
Με το ίδιο όνομα (κωρύκειο) υπάρχουν κι άλλες παρόμοιες σπηλιές στην Ελλάδα.
Το σπήλαιο δημιουργήθηκε κατά το Πλειστόκαινο από υπόγεια νερά, έχοντας δύο αίθουσες, ενώ στενός διάδρομος στο βάθος του Κωρύκειου Άντρου συνεχίζεται σε μεγάλο μήκος, δύσβατος και απρόσιτος. Ερευνήθηκε και ανασκάφηκε το 1970 από τον P. Amandry και βρέθηκαν χιλιάδες αντικείμενα που ανάγονται στα αρχαϊκά και κλασικά χρόνια. Χιλιάδες αγαλματίδια από τη νεολιθική εποχή, πήλινα κομμάτια από αγγεία, 25.000 αστράγαλοι, ζωγραφισμένα αγγεία του 6ου αι. π.Χ. και δαχτυλίδια. Πολλά από τα ευρήματα εκτίθενται στο αρχαιολογικό μουσείο των Δελφών.

Πηγές: kalotaksidi.grusers.ntua.gr - Βοιωτικός Κόσμος – Χιονοδρομικό Κέντρο Παρνασσού
Επιμέλεια-Ανάρτηση: Τάκης Ευθυμίου