TREILER

Το παρόν Ιστολόγιο έχει σκοπό να περισώσει & να προβάλλει τη ρουμελιώτικη ιστοριολαογραφία -

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2017

Αρχαίος οικισμός στην Ξυνιάδα



ΕΝΑΣ ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΡΩΙΜΟΥ ΣΕΣΚΛΟΥ ΣΤΗΝ ΞΥΝΙΑΔΑ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ
[Με τον παραπάνω τίτλο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Αρχαιολογικά Ανάλεκτα εξ Αθηνών» XIV /1981 / τεύχος 1, Αθήναι, σελ. 104-134, η παρακάτω πολύ ενδιαφέρουσα εργασία του διακεκριμένου αρχαιολόγου κ. Αδαμαντίου Σαμψών, που αφορά σε ευρήματα παλαιότατου παραλίμνιου οικισμού στην Ομβριακή Φθιώτιδας].

Η περιοχή της αποξηραμένης λίμνης Ξυνιάδας βρίσκεται στα σύνορα Θεσ­σαλίας και Φθιώτιδας σε υψόμετρο 463 μ. και διασχίζεται από την παλιά εθνι­κή οδό Λαμίας-Λαρίσης. Μετά την α­ποξήρανσή της αποτελεί σήμερα ένα εκτεταμένο οροπέδιο, που περικλείε­ται από χαμηλά βουνά. Από την Ξυνιάδα πηγάζει ο ποταμός Πενταμύλης, που καταλήγει στον Σοφαδίτικο, παρα­πόταμο του Πηνειού. Γύρω από την α­ποξηραμένη λίμνη υπάρχουν σήμερα πολλά χωριά και φαίνεται ότι την ίδια πυκνότητα και μορφή θα είχε η κατοί­κηση στην περιοχή κατά τους νεολιθι­κούς χρόνους. Στο μέσον της άλλοτε λίμνης υπάρχει βραχώδες απότομο ύ­ψωμα, μία φυσική ακρόπολη με πολλά λείψανα οχυρώσεων των Ιστορικών χρόνων.
Το χωριό Ομβριακή βρίσκεται στη βόρεια πλευρά της λίμνης επάνω σε χαμηλούς αναβαθμούς. Σε μικρή από­σταση από αυτό και δίπλα στον αγροτικό δρόμο, πού οδηγεί στον κάμπο, πα­ρατηρήθηκαν τελευταία άφθονα λεί­ψανα προϊστορικής κατοίκησης. Η θέ­ση είναι σχεδόν επίπεδη και υψώνεται ανεπαίσθητα προς τα βόρεια. Είναι φα­νερό ότι τα κτήματα, δυτικά και ανατο­λικά του δρόμου, στα οποία εκτείνεται ο προϊστορικός οικισμός, ήταν μέχρι τελευταία στο βυθό της λίμνης. Στη βόρεια άκρη του κτήματος  βρισκόταν η όχθη της λίμνης, κα­θώς δείχνει χαμηλός αναβαθμός. Η κάλυψη του οικισμού από τα νερά παρεμπόδισε την καταστροφή του από μεταγενέστερη κατοίκηση και καλλιέρ­γεια. Με την αποξήρανση της λίμνης τα λείψανα του οικισμού ήρθαν στην ε­πιφάνεια άθικτα.

Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2017

"Η επιστροφή του αλόγου"



Η επιστροφή του αλόγου
[Του Μπάμπη Τσέλου]
                 Χθες βράδυ σε  είδα μοναχό στο μακρινό μουσείο
                 να χλιμιντρίζεις γοερά και να χτυπάς το πέλμα.
                 να με κοιτάς κατάματα με το μεγάλο μάτι
                 να  ξεχειλίζει  ο Τάμεσης, ν' ανατριχιάζει η  Αθήνα.
                 Άλογο εσύ περήφανο, άτι μου σκλαβωμένο                         
                 μικρό φαρί  ατίθασο, άγαλμα αφηνιασμένο
                 κλεισμένο μες στη φυλακή σε ανήλιαγο μπουντρούμι.
                       Ακούγονται σ' όλη τη γη τα βογγητά σου, οι θρήνοι
                       γιατί τη μούχλα δεν μπορείς, τον ήλιο περιμένεις.
                       Σε γέννησε σμιλεύοντας   διαφανές πετράδι             
                       για τη θεά την Αθηνά, ο θεϊκός Φειδίας.
                       Σε χάσαμε σε χαλεπούς καιρούς μικρό φαρί μου.
                       Μ' ένα φιρμάνι  πήρανε, σε κλέψαν άλογό μου
                       σ' αποτραβήξαν άπονα απ' το λαμπρό σου θρόνο.
                       Μαζί σου άρπαξαν με βια, χτυπώντας με καλέμια
                       μετώπες κι αετώματα Λαπίθων και Κενταύρων.
                       Άτι μου άσπρο και λευκό, με την ορθή σου χαίτη
                       εσύ είσαι η πατρίδα μας, εσύ τα όνειρά μας.
                       Ασέλγησαν στο σώμα σου. Ζητώ δικαιοσύνη.
                       Ζητώ να έρθεις γρήγορα κι υπόσχεση σου δίνω
στον ώμο να σε φέρουμε  απ' τους φαρδιούς τους δρόμους.
                 Να βγει η πλάση ολόκληρη και να σε καμαρώσει
                 να πάρει από τη λάμψη σου, να φωτιστεί κι εκείνη.
                 Σε περιμένω να φανείς στο σπίτι σου να φτάσεις
                 να βρεις κι εσύ το ταίρι σου, λευκό πεντελικό μου.
                 Να δεις ξανά Σαρωνικό, να μπεις στον Παρθενώνα
                 Να ατενίσεις Όλυμπο, αχνά  τον Ψηλορείτη
                 Να ακούσουμε τον καλπασμό, τον ήχο της οπλής σου 
                 να νιώσουμε το χνώτο σου να σπάζει χαλινάρι.     
                 Να σηκωθούμε εκεί ψηλά,  που μόνο  εσύ το ξέρεις.   

                                     Επιμέλεια-Ανάρτηση: Τάκης Ευθυμίου