TREILER

Το παρόν Ιστολόγιο έχει σκοπό να περισώσει & να προβάλλει τη ρουμελιώτικη ιστοριολαογραφία -

Κυριακή, 25 Ιουνίου 2017

Ιχθυοτρόφος Κηφισός



ΙΧΘΥΟΤΡΟΦΟΣ ΚΗΦΙΣΟΣ
Του Παναγιώτη Δημάκη, υπεύθυνου Ιστορικού
Αρχείου Αμφικλείας-Ελατείας
Φωτο 1. Τα διάφανα νερά* του Κηφισού στο Μοδιάτικο Γεφύρι την άνοιξη του 2012
*Τα διάφανα νερά του Κηφισού υμνήθηκαν στα ομηρικά έπη (Πλουτ. Βιος Θησέα – Παυσανίας ΙΧ37)

Ο Φωκικός Κηφισός, ( φωτ.1 ) πηγάζει από τήν περιοχή τής Λιλαίας, διατρέχει τήν κοιλάδα τών Φωκέων και τα Ελατικά πεδία, και, εισέρχεται στήν Βοιωτία, μέσω τών στενών τών Παραποταμίων, μετά δε, περί το Aκραίφνιο, καταλήγει στις λεγόμενες Καταβόθρες και με υπόγεια διαδρομή εκβάλει στον Ευβοϊκό, στις Λάρμες (Λάρυμνα) φωτο 3 και τα Σκροπονέρια. Στην μακρά του διαδρομή, ο Κηφισός εμπλουτίζει το υδάτινο φορτίο του, δεχόμενος τα νερά, από πλήθος ποταμίσκων, ρυακιών, ρεμάτων, από τον Καλλίδρομο και Παρνασσό (Από αυτά αναφέρουμε μόνο όσα δεν έχουν καταγραφή, για λόγους οικονομίας χώρου). Από το Καλλίδρομον Όρος, και, τών απολήξεών του, τον Λευτιάνο, Σέλκη, Βαρυμπόπ’, Μπουγιουκλίκ’, Κ’νέτα, Μπογδαναίο (Άσσο), από τον Παρνασσό τον Καχάλα (Κακόρεμμα), και, τών απολήξεων του επίσης, το Μαυρονέρι, Κατίκου Ρέμα κ.λ.π. Η λεκάνη, τού μέσου ρού τού Κηφισού, πολυμνημόνευτη στην αρχαία γραμματεία, για τήν ευφορία της, πού ήταν αιτία, για τη τήν ευτυχία τών κατοίκων, αλλά και για τις συμφορές των, λόγω τού «σκανδαλίζοντος πλούτου» προκάλεσε, ατελείωτες επιδρομές, βαρβάρων και μή, μέσα στις χιλιετίες, πού εξαφάνισαν, τις ευημερούσες πόλεις, τών Φωκέων τής λεκάνης τού Κηφισού, πού ενέμοντο τα καρπερά εδάφη, πού έλουζαν τα νερά του και «εγεωργούντο καλώς».

Σάββατο, 24 Ιουνίου 2017

Ευρυτανικά ενθυμήματα



ΕΥΡΥΤΑΝΙΚΑ ΕΝΘΥΜΗΜΑΤΑ
[Συλλογής Γιάννη Μάκκα]
Καρπενησιώτες στα Κουμάσια Κορυσχάδων Καρπενησίου 8-9-1933. Σύμφωνα με μαρτυρία του Ευρυτάνα Δημ. Ευαγγελοδήμου, στα Κουμάσια υπήρχε από το 1650 Μοναστήρι της Παναγίας !!!
Κλαυσείον Ευρυτανίας  24-4-1933 !

Παρασκευή, 23 Ιουνίου 2017

"Ζήσε αρμονικά μαζί μου"



Επιραβεύτηκε.(21-6-2017) στο Διεθνή διαγωνισμό Ποίησης “EARTH Poetry, Literary & Theatrical performances Festival“ με θέμα: - Περιβάλλον - Μητέρα φύση
                                   Ζήσε αρμονικά μαζί μου
   Σε γέννησα να με γνωρίσεις.
   Ξεκίνησες απ' το νερό μου
   στην έρημό μου καταλήγεις.
   Χωρίς εμένα δεν υπάρχεις.
   Σου έχτισα τον ομορφότερο πλανήτη.
   Μάτι γαλάζιο κι αρμυρό, σπόρος και χλωροφύλλη.
   Ζεσταίνω το κορμί σου με τον ήλιο
   την καρδιά σου με το φεγγάρι. 
   Έστειλα τα χελιδόνια μου να ελπίζεις.
   Τα περιστέρια μου να συνυπάρχεις.
   Σου έδωσα την ελευθερία της γνώσης και της φαντασίας.
   Μπορείς να δανείζεσαι τα πάντα από μένα 
   εκτός απ' την πλεονεξία. 
   Ότι παίρνεις, χωρίς να το χρειάζεσαι 
   θα αναγκαστείς να το επιστρέψεις με τόκο.
   Σου αφιερώνω τις Φθινοπωρινές μου αποχρώσεις.

   Κάθε άνοιξη σου δίνω την πνοή μου.
   Είναι τραγούδι τ' αηδονιού, δε φυλακίζεται.
   Κοίταξε βαθιά στο βλέμμα του παιδιού σου.
   Θα βρεις το δώρο της αθανασίας.
   Όλα τα περιβάλλοντα, να ξέρεις, δικά μου είναι.
   Μην αυταπατάσαι, είσαι δημιούργημά μου
   σε φροντίζω, σε μεγαλώνω.
   Πέταξε μακριά μου, αν θέλεις να με χάσεις.
   Ζήσε αρμονικά μαζί μου 
   και σου υπόσχομαι την αιώνια ύπαρξή σου.

Μπάμπης Τσέλος ( Βραχινός) 2017
Επιμέλεια-Ανάρτηση: Τάκης Ευθυμίου
Πηγή φωτο:http://www.matheallios.gr/2014/06/video_20.html
Εύγε! ανεξάντλητε φίλε Μπάμπη!

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

"Ελεύθερες Σκέψεις" - Ανάλεκτα



«ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ» - Ανάλεκτα
Βιβλίο του Κώστα Μπούκα, τ. Επιθεωρητή Εκπαίδευσης       

Μόλις παρέλαβα το παραπάνω, πρόσφατα εκδοθέν, βιβλίο του αγαπητού συντοπίτη Κώστα Μπούκα, τ. Επιθεωρητή Εκπαίδευσης και τον ευχαριστώ ιδιαίτερα για τη χαρά που μου έδωσε.
Περιλαμβάνει πενήντα μία σκόρπιες σκέψεις του που δημοσιεύθηκαν σποραδικά ως χρονογραφήματα σε διάφορα έντυπα της Λαμίας. Η ανάγνωσής τους μας πλημμυρίζουν με ευχάριστα συναισθήματα και μας νουθετούν μ’ ένα αβίαστο διδακτισμό.
Αν και με διαβεβαίωσε πως είναι το τελευταίο του βιβλίο, ο χαλκέντερος χαρακτήρας του, η άριστη υγεία του παρά το προχωρημένο της ηλικίας του καθώς και η παροιμιώδης πνευματική του διαύγεια συνηγορούν στο ότι θα απολαύσουμε και άλλα ακόμη δημιουργήματά του.
Φίλε Κώστα, η κρυστάλλινη πορεία σου τόσο στη μαχόμενη όσο και στην απόμαχη παιδεία, ας είναι φωτεινός οδηγός για τη νεότερη γενιά!

Τάκης Ευθυμίου
δάσκαλος

Κάποτε στη Λαμία



…Κάποτε στη Λαμία         

Πηγή: Facebook Πρόσωπα του χθες
Επιμέλεια-Ανάρτηση: Τάκης Ευθυμίου

Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017

Φτερωτά στο Δέλτα του Σπερχειού



ΦΤΕΡΩΤΑ ΣΤΟ ΔΕΛΤΑ ΤΟΥ ΣΠΕΡΧΕΙΟΥ
[Με το φακό του Λαμιώτη Δημήτρη Ανάγνου]
   
Πορφυροτσακνιάς

Ποταμόγλαρο

Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2017

Εγκώμιον Αιδηψού 1948



ΕΓΚΩΜΙΟΝ ΑΙΔΗΨΟΥ 1948
Του Παναγιώτη Δημάκη, υπεύθυνου Ιστορικού
Αρχείου Αμφικλείας-Ελατείας
Το καλοκαιράκι έρχεται, τα χρόνια φεύγουν, μερικές φωτογραφίες μένουν, για να μάς θυμίζουν, αξέχαστες στιγμές, πού ίσως η χρονική απόσταση, τις κάνει πιο όμορφες και ελκυστικές, όπως αυτή, στην παραλιακή οδό τής Αιδηψού, το σωτήριον έτος 1948. Η παραλιακή αυτή οδός, τηρουμένων τών αναλογιών, είναι για μένα, άν και ανεξέλικτη και παρηκμασμένη σήμερα, ένα θαυμαστό ενθύμιο, πού υπερτερεί στήν προσωπική μου αξιολόγηση, ακόμη και της διάσημης La Croisette τών Καννών, τουλάχιστον στην απλή, καθαρή Ελληνική ομορφιά και έτσι έχει καταχωρηθεί, για πάντα, στούς εγκεφαλικούς μου νευρώνες, με τούς φοίνικες, τα κομψά κτίρια Belle-Epoque, τα παράλια ξενοδοχεία ΑΥΡΑ, ΑΚΤΗ, ΘΕΡΜΑΙ ΣΥΛΛΑ...Και επί πλέον, τον υπέροχο Ευβοϊκό κόλπο, τήν θαλασσινή αύρα, τήν αγορά φρούτων και λαχανικών με τις μυρωδιές της, και, το περιώνυμο τότε κατάστημα Θαλασσινού, όπου αγόρασα και τήν πρώτη μου, Φωτογραφική μηχανή Kodak, εντελώς πρωτόγονη, για τήν σημερινή τεχνολογική εξέλιξη. Το λιμανάκι με τα ψαροκάικα, να λικνίζονται στα γαλαζοπράσινα νερά, βαμμένα σε χρωματιστές γραμμικές λωρίδες, πού ρίχνουν παλλόμενες σκιές, κάτω από τα φαρδιά κύτη και τον ανάλαφρο αναπαλμό τής μικρής φυκιάδας, όπως τα μαλλιά νηπίων, ψαράκια σε συμμετρικά σμήνη, με εναλλασσόμενα σχήματα και ταχύτητες, ένας μέγας μικρόκοσμος. Στη μικρή πέτρα, να παραμονεύει υπομονετικά ο αχινός, κι εγώ, να μαθαίνω να κολυμπώ και ν αγαπώ τα θαλάσσια πλάσματα, σ ένα περιβάλλον πρωτογενές και αμόλυντο ...Το βραδινό Σινεμά, το αξεπέραστο ρυζόγαλο, οι θερμές ριπές ατμών και οσμών θείου, οι ραθυμούντες λουόμενοι και περιπατητές, πού πλήρωναν και έτρωγαν σε μέρη ονομαζόμενα Ρεστοράν ... Ποιά Κρουαζέτ; Ποιό Νεγκρέσκο; και εμείς είχαμε ψιμμυθιωμένες κούκλες, με καπελλίνα, με ομπρελλίνα λουλουδάτα, πού χάθηκαν, πέταξαν μέσα σε σύννεφα πούδρας Tokalon... 
Όλα σε μία εξαίσια δέσμη, πού κινείται, σε μία ενορατική αναπόληση, γλυκειά και πικρή. Πώς πέρασεν ο καιρός, πώς πέρασαν τα χρόνια φίλοι μου...
Επιμέλεια-Ανάρτηση: Τάκης Ευθυμίου